Gamealot Top 42 #36: Spirit Island
Sommige spellen bestel je in omdat je ze al jaren kent.
Andere omdat een nieuwe release zoveel lawaai maakt dat je er nauwelijks naast kunt kijken.
En soms zeggen klanten gewoon:
“Philip, waarom heb jij Spirit Island eigenlijk niet?”
Goeie vraag.
Ik kende het spel uiteraard van naam, maar het was voor mij lange tijd een nobele onbekende. Dus deed ik wat ik meestal doe wanneer klanten enthousiast blijven terugkomen op dezelfde titel.
Ik ben het gaan onderzoeken.
Daarna ben ik het gaan spelen.
Na de eerste partij was ik geïntrigeerd.
Na de tweede partij heb ik het gewoon in assortiment genomen.
Op nummer 36 van mijn persoonlijke Gamealot Top 42:
Eindelijk zijn wij eens niet de kolonisten
Spirit Island draait een bekend bordspelthema volledig om.
Je bent geen ontdekkingsreiziger die een leeg eiland gaat claimen.
Je bouwt geen nederzettingen.
Je breidt geen imperium uit.
Je bent een Spirit van het eiland zelf, een natuurkracht die probeert te verhinderen dat buitenlandse indringers het land koloniseren en vernietigen.
Samen met de andere Spirits en de oorspronkelijke bewoners van het eiland probeer je de Invaders terug te dringen voordat hun steden, dorpen en verwoesting het eiland onherstelbaar aantasten.
Alleen dat uitgangspunt vond ik al bijzonder verfrissend.
Coöperatief. Uiteraard.
Wie deze Top 42 ondertussen een beetje volgt, ziet waarschijnlijk een patroon ontstaan.
Ja.
Ook Spirit Island is volledig coöperatief.
Het basisspel ondersteunt één tot vier spelers, waardoor je het zowel solo als samen kunt spelen.
En samenwerken is hier geen beleefde suggestie.
Het is ongeveer noodzakelijk.
Iedere Spirit heeft namelijk een volledig eigen speelstijl.
De ene:
- vernietigt rechtstreeks;
- duwt Invaders naar andere gebieden;
- verdedigt specifieke lands;
- genereert Fear;
- ondersteunt andere Spirits;
- of manipuleert het eiland op een totaal andere manier.
Individueel ben je krachtig.
Samen kun je combinaties bouwen die veel sterker zijn dan de som van de afzonderlijke Spirits.
Iedere Spirit voelt werkelijk anders
Dit is voor mij een van de grootste troeven van Spirit Island.
Een nieuw personage in een bordspel betekent soms:
“Deze krijgt +1 op iets anders.”
Hier niet.
Een andere Spirit kiezen kan je volledige manier van denken veranderen.
Sommige Spirits zijn:
- snel en agressief;
- traag maar bijna onstuitbaar;
- sterk in verdediging;
- gespecialiseerd in Fear;
- uitstekend in controle;
- of ronduit vreemd totdat je begrijpt wat ze eigenlijk proberen te doen.
En net daar zit enorm veel herspeelbaarheid.
De combinatie tussen Spirits maakt het nog interessanter
De vraag is niet alleen:
Welke Spirit wil ik spelen?
Maar ook:
Welke Spirits werken goed samen?
Een Spirit die uitstekend vijanden verplaatst kan bijvoorbeeld plots fantastisch samenwerken met een Spirit die op één bepaalde plaats enorme schade kan aanrichten.
Of je bouwt een combinatie waarin één speler vooral verdedigt terwijl een andere speler langzaam genoeg Fear opbouwt om de kolonisten het eiland af te jagen.
Dat maakt de keuze vóór het spel al interessant.
Je weet wat de Invaders gaan doen
Spirit Island is strategisch pittig, maar het probeert je niet voortdurend te verrassen met willekeurige ellende.
Je kunt zien welke gebieden de Invaders gaan:
- verkennen;
- bebouwen;
- en vervolgens ravagen.
Dat geeft je informatie.
Maar informatie is niet hetzelfde als een eenvoudige oplossing.
Je ziet bijvoorbeeld perfect dat over twee fasen een bepaald stuk van het eiland zwaar getroffen zal worden.
Prima.
Nu moet je alleen nog uitzoeken hoe je dat gaat voorkomen.
En ondertussen ontstaan er elders drie andere problemen.
Welkom bij Spirit Island.
Makkelijk beginnen, moeilijk meesteren
Mijn persoonlijke ervaring is dat Spirit Island relatief snel te begrijpen is.
De basiscyclus is logisch.
Je kiest Powers.
Je plant.
Je voert snelle Powers uit.
De Invaders doen hun werk.
Daarna volgen je tragere Powers.
Na een paar rondes begrijp je wat het spel van je verwacht.
Maar dan begint het echte leren pas
Spirit Island leren spelen en Spirit Island goed leren spelen zijn twee totaal verschillende dingen.
Je begint steeds beter te begrijpen:
- welke problemen je nu moet oplossen;
- welke problemen nog een ronde kunnen wachten;
- hoe je Powers combineert;
- wanneer Fear belangrijker is dan pure schade;
- hoe je andere Spirits ondersteunt;
- en wanneer je beter vooruit plant dan onmiddellijk brandjes blust.
Dat is voor mij een ideaal soort leercurve.
Je hoeft geen vijf partijen te spelen voor je begrijpt wat je doet.
Maar na twintig partijen kun je nog steeds beter worden.
Je hoeft niet iedereen dood te slaan
Nog iets wat ik sterk vind: winnen draait niet noodzakelijk uitsluitend om vernietigen.
Je kunt de kolonisten uiteraard met brute natuurkracht aanpakken.
Maar je kunt ze ook Fear aanjagen.
Naarmate de angst groeit, veranderen zelfs je overwinningsvoorwaarden.
Dat betekent dat verschillende Spirit-combinaties ook fundamenteel verschillende strategieën kunnen opleveren.
Soms win je door het bord grotendeels schoon te vegen.
Soms doordat de Invaders uiteindelijk beseffen dat dit eiland misschien toch niet de ideale plek was om een nieuw vakantiehuis neer te zetten.
Beide zijn bevredigend.
Moeilijkheid naar eigen smaak
Spirit Island kan behoorlijk stevig zijn.
Maar het mooie is dat je die moeilijkheid zelf kunt opbouwen.
Het basisspel bevat verschillende Adversaries en scenario’s waarmee je de uitdaging kunt aanpassen.
Daardoor kun je:
- eerst rustig het systeem leren;
- daarna moeilijkere tegenstanders toevoegen;
- nieuwe scenario’s proberen;
- complexere Spirits kiezen;
- en vervolgens uitbreidingen beginnen combineren.
Dat laatste is gevaarlijk.
Niet voor het eiland.
Voor je kast.
Hoe lang duurt een spel?
De officiële speelduur zit rond de 100 minuten, maar mijn eigen ervaring ligt eerder tussen ongeveer anderhalf en tweeënhalf uur, afhankelijk van spelersaantal, ervaring en hoeveel tijd iedereen nodig heeft om zijn beurt te plannen.
En dat vind ik eigenlijk een mooie sweet spot.
Dit is geen filler.
Maar je hoeft ook geen volledige zaterdag vrij te houden zoals bij sommige grote strategy games.
Je krijgt een stevige, bevredigende coöperatieve ervaring die nog altijd op één avond past.
Waar begin je met Spirit Island?
Voor de meeste spelers blijft mijn advies simpel.
Begin met het originele Spirit Island.
Daar krijg je al:
- acht verschillende Spirits;
- verschillende Adversaries;
- scenario’s;
- schaalbare moeilijkheid;
- enorme herspeelbaarheid;
- en meer dan genoeg spel om eerst te ontdekken waarom de reeks zo goed werkt.
Het basisspel is voor 1–4 spelers en vormt de kern waarop de grotere uitbreidingen verder bouwen.
Horizons of Spirit Island: de vriendelijkere instap
Wil je eerst proeven van het systeem zonder meteen in de grote doos te springen?
Dan is Horizons of Spirit Island bijzonder interessant.
Horizons is een zelfstandige instapversie voor 1–3 spelers met vijf nieuwe Spirits en een gestroomlijndere setup.
De kern van Spirit Island blijft behouden:
- asymmetrische Spirits;
- volledig coöperatief;
- dezelfde strijd tegen de Invaders;
- dezelfde strategische puzzel.
Maar de drempel ligt wat lager.
Voor iemand die nieuwsgierig is naar Spirit Island maar twijfelt over de complexiteit van de grote doos, vind ik dit een bijzonder logische ingang.
En daarna? Uitbreiden natuurlijk.
Eens Spirit Island klikt, kun je behoorlijk ver gaan.
Branch & Claw
Spirit Island: Branch & Claw is voor mij de logischste eerste uitbreiding.
Die voegt onder andere toe:
- Events;
- Beasts;
- Disease;
- Wilds;
- Strife;
- twee extra Spirits.
Daardoor wordt het eiland minder voorspelbaar en voelt het nog levendiger.
Feather & Flame
Voor spelers die vooral meer bijzondere Spirits willen, is er Feather & Flame.
Daar krijg je vier veel extremere Spirits die je dwingen om opnieuw anders te denken.
Niet mijn eerste aankoop na het basisspel.
Wel bijzonder interessant wanneer je het systeem ondertussen goed kent.
Nature Incarnate
En dan heb je nog Nature Incarnate.
Dit is duidelijk materiaal voor spelers die al stevig in Spirit Island zitten en opnieuw meer complexe Spirits, mechanismen en combinaties willen.
Belangrijk: Nature Incarnate vereist naast het basisspel ook Jagged Earth.
Met andere woorden:
Je hoeft niet alles onmiddellijk te kopen.
Spirit Island heeft genoeg inhoud om rustig in te groeien.
Voor wie is Spirit Island?
Ik zou Spirit Island vooral aanraden aan spelers die houden van:
- volledige co-op;
- tactische en strategische planning;
- asymmetrische spelersrollen;
- spellen die moeilijker mogen worden naarmate je beter wordt;
- hoge herspeelbaarheid;
- stevige interactie tussen spelers;
- en een spel waarin winnen echt voelt alsof je het samen verdiend hebt.
Wil je vooral dobbelstenen gooien en kijken wat er gebeurt?
Dan is Spirit Island waarschijnlijk niet je ideale keuze.
Wil je een plan bouwen, dat plan zien instorten en vervolgens samen een beter plan bedenken?
Dan zitten we goed.
Gamealot’s verdict
Waarom staat Spirit Island op nummer 36 in mijn persoonlijke Gamealot Top 42?
Eigenlijk omdat mijn klanten gelijk hadden.
Ik kende het spel.
Maar ik had het nooit echt gespeeld.
Zij bleven het aanraden.
Dus probeerde ik het.
En twee partijen later lag het bij Gamealot in het assortiment.
Dat zegt eigenlijk genoeg.
Spirit Island is:
- volledig coöperatief;
- slim zonder nodeloos ingewikkeld te zijn;
- asymmetrisch;
- enorm herspeelbaar;
- makkelijk genoeg om te leren;
- moeilijk genoeg om jarenlang beter in te worden.
En misschien vind ik vooral dit leuk:
Je probeert hier eens niet de wereld te veroveren.
Je bent de wereld.
En de indringers mogen vertrekken.
Nummer 36: Spirit Island.
Soms hebben je klanten gewoon gelijk.
Roll Dice. Tell Stories. Game A Lot.