Gamealot Top 42 #33: Maladum – Dungeons of Enveron
Er zijn dungeon crawlers.
Er zijn miniature games.
Er zijn role-playing games.
En dan zijn er spellen die nogal ambitieus besluiten:
Waarom kiezen?
Op nummer 33 van mijn persoonlijke Gamealot Top 42 vinden we Maladum: Dungeons of Enveron van Battle Systems.
Een coöperatieve fantasy dungeon crawler die voor mij precies op dat heerlijke kruispunt ligt tussen bordspel, miniaturenspel en RPG.
Je bouwt letterlijk je dungeon op tafel.
Je zet deuren, kisten, boekenkasten, tafels, muren en andere scenery neer.
Je kiest je Adventurers.
Je gaat op zoek naar loot.
Je vecht tegen monsters.
Je ontwikkelt skills.
Je komt hopelijk levend terug.
En daarna ga je shoppen.
Wat wil een mens eigenlijk nog meer?
Bekijk Maladum: Dungeons of Enveron Starter Set bij Gamealot.shop
Bijna een role-playing game in een doos
Wat ik zo sterk vind aan Maladum is dat het heel dicht tegen het gevoel van een tabletop RPG aanschurkt, zonder dat iemand de verantwoordelijkheid van Dungeon Master op zich moet nemen.
Geen speler moet:
- vooraf encounters ontwerpen;
- monsters besturen;
- het verhaal voorbereiden;
- maps tekenen;
- NPC’s improviseren;
- of ervoor zorgen dat de andere spelers zich amuseren.
Het spel doet dat werk.
Iedereen aan tafel mag Adventurer zijn.
En dat vind ik ondertussen een terugkerend thema in deze Top 42.
Soms wil zelfs de eeuwige Dungeon Master gewoon een dobbelsteen pakken en een monster op zijn hoofd slaan.
Eén tot vier spelers, volledig coöperatief
De Starter Set is ontworpen voor solo play of maximaal vier spelers coöperatief. Iedere speler kan een of meerdere Adventurers besturen, terwijl het systeem de wereld, vijanden en gebeurtenissen rond jullie laat reageren.
Dat betekent voor mij:
- solo wanneer niemand beschikbaar is;
- uitstekend met twee spelers;
- een volledige adventuring party met drie of vier;
- en niemand die tegen de rest van de groep moet spelen.
Iedereen wint samen.
Of iedereen ontdekt samen dat misschien nog één kamer verder zoeken terwijl de groep halfdood was toch geen briljant idee bleek.
Ook dat is role-playing.
En dan bouw je daadwerkelijk je dungeon
Dit is waar Maladum zich visueel onmiddellijk onderscheidt.
De dungeon is niet gewoon een plat bord met wat vakjes erop.
Battle Systems bouwt zijn spellen rond modulair 3D-terrein van voorgedrukt karton. Geen grijze muren die je eerst nog drie weekends moet schilderen voor ze ergens naar lijken.
Je bouwt je speelveld met onder andere:
- muren;
- deuren;
- meubels;
- kisten;
- boekenkasten;
- trappen;
- platforms;
- bruggen;
- scatter terrain;
- en allerlei objecten waarmee de dungeon plots daadwerkelijk als een plaats begint te voelen.
Het terrein wordt zonder lijm of verf opgebouwd en vormt een belangrijk onderdeel van de Starter Set.
Table presence waar ik blij van word
Daar ben ik gevoelig voor.
Ik geef het toe.
Een goede dungeon crawler wordt voor mij nóg leuker wanneer ik niet alleen moet verbeelden dat mijn held achter een tafel dekking zoekt.
Er staat effectief een tafel.
Er staat een kast.
Er ligt een kist.
Er is een deur waar je doorheen moet.
En uiteraard wil je die kist openen.
Dat daar mogelijk iets heel onaangenaams uitkomt, is een probleem voor later.
Mooie miniaturen maken het plaatje compleet
Zet tegenover al die scenery vervolgens kwalitatieve miniaturen en het geheel begint behoorlijk indrukwekkend te worden.
Je Adventurers bewegen door een echte driedimensionale omgeving terwijl NPC’s, Revenants, Beasts en andere problemen opduiken.
Voor mij is dat belangrijk omdat Maladum daardoor zowel als spel als als miniature experience werkt.
Je bent niet alleen statistieken tegen elkaar aan het vergelijken.
Je groep staat zichtbaar in die dungeon.
En wanneer iets groots de hoek om komt, ziet iedereen aan tafel meteen dat de avond mogelijk een minder aangename richting uitgaat.
Een campagne waarin je personages echt groeien
Maar scenery alleen krijgt een spel natuurlijk niet in mijn Top 42.
Maladum heeft een echte campagne.
De Starter Set bevat een vertakkende campagne met meer dan twintig quests, waarbij beslissingen invloed hebben op hoe jullie verhaal verdergaat.
En tussen die avonturen door gebeurt precies het soort dingen waar ik als oude RPG-speler gelukkig van word.
Je Adventurers:
- ontwikkelen nieuwe skills;
- krijgen betere uitrusting;
- veranderen hun builds;
- verdienen en spenderen geld;
- verbeteren hun mogelijkheden;
- en bouwen langzaam een eigen geschiedenis op.
Een personage aan het einde van je campagne voelt daardoor niet meer hetzelfde als het personage waarmee je begonnen bent.
En dat hoort zo.
Dungeon in. Loot eruit. Shoppen.
Ik hou van ingewikkelde narratieve systemen.
Echt waar.
Maar we moeten ook niet doen alsof we niet weten waarom we soms dungeon crawlers spelen.
We willen naar binnen.
We willen monsters verslaan.
We willen loot vinden.
We willen terugkomen.
We willen onze loot verkopen.
We willen betere spullen kopen.
En daarna willen we opnieuw naar binnen.
Maladum begrijpt dat.
Downtime is hier onderdeel van het avontuur
Tussen expedities door keer je terug naar de bewoonde wereld.
Daar begint een ander deel van de RPG-loop:
- equipment kopen en verkopen;
- je groep verder ontwikkelen;
- keuzes maken over upgrades;
- skills ontwikkelen;
- je volgende expeditie voorbereiden.
Dat vind ik minstens zo belangrijk als de combat zelf.
Want het moment waarop je eindelijk dat ene stuk equipment kunt betalen waar je twee quests voor gespaard hebt?
Dat is óók gameplay.
Het spel vecht zelf terug
Maladum heeft geen Overlord nodig.
Nadat jullie Adventurers hun ding hebben gedaan, reageert de wereld.
Revenants bewegen.
Beasts verschijnen.
NPC’s doen dingen die misschien wel of niet handig zijn.
Events veranderen de situatie.
En ondertussen loopt de Dread Tracker verder.
Hoe langer je in de dungeon blijft rondhangen, hoe groter het risico.
Dus ontstaat automatisch die heerlijke dungeon-crawlerdiscussie:
“We hebben eigenlijk wat we nodig hebben.”
“Klopt.”
“We zouden terug kunnen gaan.”
“Inderdaad.”
“Maar daar staat nog één gesloten kist.”
…
“We gaan die kist openen, hè?”
Uiteraard gaan we die kist openen.
Hoge herspeelbaarheid door een modulair systeem
Wat Maladum vervolgens echt interessant maakt, is hoe modulair het hele systeem ontworpen is.
De Starter Set is geen afgesloten campagne waarna je klaar bent.
Nieuwe Adventurers, monsters, equipment, quests, classes, terrain en regels kunnen aan je bestaande spel worden toegevoegd.
En Gamealot heeft ondertussen behoorlijk wat manieren om dat probleem voor je portemonnee groter te maken.
Bekijk het volledige Maladum-assortiment bij Gamealot.shop
Of Ale and Adventure: meer RPG tussen de dungeons
Als ik één uitbreiding moet aanwijzen die bijzonder goed aansluit bij wat ik zelf graag heb aan Maladum, dan is het Of Ale and Adventure.
Bekijk Maladum: Of Ale and Adventure bij Gamealot.shop
Deze uitbreiding bouwt vooral de wereld tussen de dungeon expedities verder uit.
Je krijgt onder andere:
- nieuwe Adventurers;
- twaalf extra classes;
- 279 nieuwe equipment tokens;
- crafting;
- side quests;
- verborgen locaties;
- nieuwe encounters;
- en veel meer interactie tijdens je bezoeken aan de stad.
Dat is precies de richting waarin Maladum voor mij nóg meer RPG wordt.
Niet alleen:
“Volgende dungeon.”
Maar ook:
“Wat doen we voordat we vertrekken?”
Of Ale and Adventure kan bovendien geïntegreerd worden in een campagne die al bezig is.
Oblivion’s Maw: wanneer het nog donkerder mag
Wil je vooral méér campagne?
Dan is Oblivion’s Maw bijzonder interessant.
Bekijk Maladum: Oblivion’s Maw bij Gamealot.shop
Deze uitbreiding brengt zes onderling verbonden quests waarin de Malagaunt op zoek gaat naar oude relics om The Corrupter naar dit bestaansvlak te brengen.
Goed plan.
Voor hem.
Waarschijnlijk iets minder voor jullie.
De interessante toevoeging is dat je keuzes opnieuw invloed hebben op wat later in de campagne gebeurt. Elementen kunnen bovendien verder gebruikt worden in andere Maladum-games.
Dat modulaire vind ik bijzonder sterk.
Een uitbreiding is niet noodzakelijk zes quests spelen en daarna terug in de kast.
Ze vergroot je hele Maladum-toolbox.
The Forbidden Creed: hoeveel macht wil je gebruiken?
Wie nog meer narratieve keuzes wil, kan ondertussen ook richting The Forbidden Creed.
Bekijk Maladum: The Forbidden Creed bij Gamealot.shop
Daar komen Forbidden Magic en Corruption mee in het verhaal.
Je krijgt dus niet alleen nieuwe tegenstanders of meer equipment.
Je krijgt nieuwe keuzes.
Gebruik je gevaarlijke macht omdat je ze nodig hebt?
En hoeveel daarvan kun je gebruiken voordat ze jou begint te veranderen?
Dat vind ik interessanter dan een uitbreiding die simpelweg zegt:
“Hier zijn tien monsters met twee extra hit points.”
Nog meer variatie? Uiteraard.
En daarmee zijn we nog niet klaar.
Wie zijn Maladum verder wil uitbouwen, kan bijvoorbeeld kijken naar:
Beasts of Enveron
Nieuwe wandering beasts, van kleinere problemen tot een behoorlijk forse Crag Troll.
Bekijk Maladum: Beasts of Enveron bij Gamealot.shop
Revenant Retribution
Voor groepen die na voldoende campagnes zijn beginnen denken dat Maladum eigenlijk wel meevalt.
Dat probleem wordt opgelost.
Extra Revenants en Veteran Events verhogen de druk zonder dat je daarvoor een volledig nieuwe campagne hoeft te starten.
Bekijk Maladum: Revenant Retribution bij Gamealot.shop
Deluxe Rulebook
En voor wie helemaal in het systeem wil duiken, is er het 160 pagina’s tellende Deluxe Rulebook met uitgebreidere regels, character creation, lore en extra mogelijkheden om Maladum naar je eigen speelstijl te zetten.
Bekijk het Maladum Deluxe Rulebook bij Gamealot.shop
Je hoeft dat allemaal niet te hebben.
Maar het kan.
En daar begint meestal het probleem.
Is Maladum – Dungeons of Enveron dan echt de laatste dungeon crawler die je ooit nodig hebt?
Battle Systems heeft Maladum altijd behoorlijk ambitieus gepositioneerd.
Een dungeon crawler die zoveel RPG, miniatures gameplay, terrain en campaign progression combineert dat je jezelf zou kunnen afvragen hoeveel andere dungeon crawlers je daarna nog nodig hebt.
Ik begrijp het argument.
Ik ga alleen één klein probleempje melden.
Ik ben bordspeler.
Dus natuurlijk wordt dit niet de laatste dungeon crawler die ik bezit.
Dat zou volledig indruisen tegen de natuurlijke orde der dingen.
Maar zou Maladum voldoende inhoud kunnen bieden om jarenlang te blijven spelen?
Absoluut.
Voor wie is Maladum?
Ik zou Maladum vooral bekijken als je enthousiast wordt van de combinatie van:
- coöperatieve dungeon crawling;
- solo play;
- character progression;
- loot en equipment;
- tactische miniature combat;
- narratieve campagnes;
- downtime en shopping;
- modulair 3D-terrein;
- uitbreidingen die daadwerkelijk gameplay toevoegen;
- en een bijna-RPG-ervaring zonder Dungeon Master.
Wil je alleen een snel bordspel van zestig minuten dat je na het eten even op tafel legt?
Dan zou ik elders kijken.
Maladum vraagt engagement.
Maar het geeft daar ontzettend veel voor terug.
Gamealot’s verdict
Waarom staat Maladum: Dungeons of Enveron op nummer 33 van mijn persoonlijke Gamealot Top 42?
Omdat het bijna alles combineert waar ik zelf zwak voor ben.
Een coöperatief spel.
Een narratieve campagne.
Character building.
Miniaturen.
Dobbelstenen.
Loot.
Skills.
Monsters.
Shopping.
En een volledig driedimensionale dungeon die er gewoon fantastisch uitziet wanneer ze op tafel staat.
Je gaat naar binnen.
Je vecht.
Je zoekt.
Je vindt spullen.
Je probeert levend terug buiten te komen.
Je koopt betere spullen.
En daarna doe je het opnieuw.
Soms hoeft een goede gameplayloop helemaal niet ingewikkelder uitgelegd te worden.
Nummer 33: Maladum – Dungeons of Enveron.
Is het de laatste dungeon crawler die je ooit nodig zult hebben?
Waarschijnlijk.
Is het de laatste die ik ooit zal kopen?
Absoluut niet.
We moeten realistisch blijven.
Roll Dice. Tell Stories. Game A Lot.