Beschrijving

Unfathomable

Unfathomable

De SS Atlantica moet Boston bereiken. Helaas probeert minstens één iemand aan tafel daar heel bewust een stokje voor te steken.

Nota: al onze spellen worden verkocht in het ENGELS, tenzij expliciet aangegeven dat ze in een andere taal zijn.

GTIN: 841333113414
Vendor Item nr: FFGUNF01

Geen zin om de hele beschrijving te lezen? Bekijk hier onze 60 seconden review van Unfathomable.

Aantal spelers: 3–6
Leeftijd: 14+
Speelduur: 120–240 minuten
Genre: Hidden Traitor / Deduction / Cthulhu Mythos
Taalafhankelijkheid: Hoog, Engelse kaarttekst
Uitgever: Fantasy Flight Games
BoardGameGeek rating: ca. 7,5/10

Het jaar is 1913.

De SS Atlantica is twee dagen onderweg op haar trans-Atlantische reis naar Boston.

Aan boord bevinden zich passagiers die een comfortabele overtocht verwachten. Bemanningsleden houden het schip draaiende. De oceaan lijkt eindeloos.

Maar ’s nachts beginnen de dromen.

Passagiers vertellen over donkere vormen onder het water.

Er wordt een lichaam gevonden in de kapel.

En ergens diep onder de Atlantica bewegen wezens die hun aandacht op het schip hebben gevestigd.

Mother Hydra. Father Dagon. De Deep Ones.

Maar het ergste probleem bevindt zich misschien helemaal niet onder het water.

Het zit bij jou aan tafel.

Want één of meerdere spelers zijn helemaal niet van plan om de Atlantica veilig in Boston te laten aankomen.

Welkom bij Unfathomable.

Een coöperatief spel waarin je niet weet met wie je samenwerkt

Op het eerste gezicht hebben jullie allemaal hetzelfde probleem.

De Atlantica moet Boston bereiken.

Het schip wordt bedreigd door Deep Ones.

De middelen raken op.

Crisissen volgen elkaar voortdurend op.

Iedereen moet samenwerken.

Alleen…

niet iedereen wil winnen op dezelfde manier.

Aan het begin van het spel krijgen spelers in het geheim hun loyaliteit toegewezen.

Sommigen zijn Humans en proberen het schip veilig naar Boston te brengen.

Anderen zijn Hybrids, volgelingen van de Deep Ones die zich tussen de mensen hebben verstopt.

Hun doel?

De Atlantica laten zinken.

De middelen uitputten.

Crisissen laten mislukken.

En vooral voorkomen dat iemand te vroeg ontdekt wie ze werkelijk zijn.

Dat verandert vrijwel iedere beslissing in Unfathomable in een sociaal mijnenveld.

“Waarom heb jij daar eigenlijk niets aan bijgedragen?”

Dit is waar Unfathomable fantastisch wordt.

Het schip wordt voortdurend geconfronteerd met Mythos Cards die nieuwe problemen veroorzaken.

Sommige vragen spelers een moeilijke keuze te maken.

Andere veroorzaken een skill test.

Iedere speler kan daarvoor kaarten uit zijn hand bijdragen.

Die kaarten gaan gedekt op één stapel.

Iedereen klaar?

Schudden.

Omdraaien.

En dan blijkt ineens dat iemand precies de verkeerde kaarten heeft toegevoegd.

De test mislukt.

Het schip verliest voedsel.

Of brandstof.

Of sanity.

Iedereen kijkt elkaar aan.

En dan begint het.

“Wie heeft die kaart erin gegooid?”

“Ik kon bijna niets bijdragen.”

“Jij had vorige ronde toch drie blauwe kaarten getrokken?”

“Ja, maar die heb ik ergens anders voor gebruikt.”

“Waarvoor dan?”

“Waarom ondervraag je mij eigenlijk zo fanatiek?”

Gefeliciteerd.

Je speelt nu Unfathomable.

Iedere mislukking kan sabotage zijn

Het briljante is dat je nooit volledige informatie hebt.

Misschien heeft iemand werkelijk slechte kaarten.

Misschien moest een speler zijn goede kaarten eerder uitgeven.

Misschien heeft de groep gewoon pech.

Of misschien zit er daadwerkelijk een verrader met de meest onschuldige blik ter wereld tegenover je die zojuist de halve voedselvoorraad overboord heeft geholpen.

Dat is het hart van het spel.

Twijfel.

Een goede Hybrid saboteert niet iedere test.

Integendeel.

Hij helpt.

Hij bestrijdt monsters.

Hij repareert het schip.

Hij redt misschien zelfs een andere speler.

Tot het moment waarop de groep hem werkelijk nodig heeft.

En dan…

opeens gaat er iets merkwaardig mis.

De Atlantica zelf moet overleven

De verraders zijn bovendien niet jullie enige probleem.

Unfathomable is ook gewoon een behoorlijk meedogenloos coöperatief survivalspel.

De Humans moeten tegelijkertijd:

• de Atlantica richting Boston krijgen;
• de vier essentiële resources beheren;
• schade aan het schip voorkomen en herstellen;
• passagiers beschermen;
• Deep Ones bestrijden;
• Mother Hydra en Father Dagon proberen tegen te houden;
• verschillende crisissen oplossen;
• én ontdekken wie aan tafel hen probeert te saboteren.

Er is eigenlijk altijd te weinig.

Te weinig tijd.

Te weinig kaarten.

Te weinig resources.

Te veel monsters.

En veel te weinig betrouwbare collega’s.

Vier resources. Nul ruimte voor verspilling.

De Atlantica beschikt over vier belangrijke resources:

Fuel. Food. Sanity. Souls.

Alle vier zijn beperkt.

Alle vier kunnen tijdens de reis verdwijnen.

En wanneer één ervan op het verkeerde moment instort, kan de reis abrupt eindigen.

Daardoor ontstaat een heerlijke spanning.

Een crisis waarbij je één Food verliest lijkt misschien niet zo erg.

Totdat je nog maar twee Food hebt.

Dan wordt plotseling de vraag wie die vorige skill test heeft laten mislukken een stuk interessanter.

Voor de Humans is efficiënt resource management noodzakelijk.

Voor de Hybrids vormen diezelfde resources vier verschillende manieren om het schip langzaam dood te laten bloeden.

Deep Ones aan dek

En terwijl iedereen elkaar wantrouwt, klimt er ondertussen letterlijk iets over de reling.

Deep Ones kunnen het schip bestormen en passagiers en bemanning bedreigen.

Spelers moeten dus fysiek door het schip bewegen, acties uitvoeren en monsters bestrijden.

Daarmee vermijdt Unfathomable een probleem dat sommige pure social deduction games hebben.

Je zit niet alleen rond tafel te discussiëren over wie liegt.

Er is ook daadwerkelijk een bordspel gaande.

Posities zijn belangrijk.

Acties zijn belangrijk.

Timing is belangrijk.

Wie gaat het monster bestrijden?

Wie repareert het schip?

Wie gebruikt een krachtige locatie?

Wie krijgt een belangrijke rol?

En vooral:

vertrouw je die persoon genoeg om hem die rol te geven?

Captain, Keeper of the Tome en andere uitstekende redenen voor ruzie

Tijdens het spel kunnen bepaalde spelers belangrijke titels en bevoegdheden krijgen.

Dat klinkt fantastisch.

Totdat de Captain een beslissing moet nemen waarvan het lot van de Atlantica afhangt.

En jij ondertussen behoorlijk overtuigd bent dat de Captain misschien tentakels onder zijn uniform heeft.

Unfathomable maakt macht daardoor interessant.

Je wilt dat sterke spelers belangrijke verantwoordelijkheden krijgen.

Maar macht in handen van een verborgen Hybrid kan desastreus zijn.

Het gevolg is dat zelfs het verdelen van verantwoordelijkheden onderdeel wordt van de sociale deductie.

En dan kan je loyaliteit nog veranderen

Dacht je eindelijk te weten wie je kunt vertrouwen?

Mooi.

Unfathomable heeft nog een verrassing.

Tijdens de reis worden loyaliteiten opnieuw bekeken, waardoor de samenstelling van de teams mogelijk verandert.

Een speler die tot dan toe volledig loyaal aan de mensheid heeft gespeeld, kan ontdekken dat zijn belangen ineens toch ergens anders liggen.

Dat betekent ook dat één simpel principe bijzonder belangrijk is:

vertrouw nooit iemand volledig.

Zelfs niet wanneer je behoorlijk goede redenen hebt om hem te vertrouwen.

De geestelijke opvolger van Battlestar Galactica

Voor ervaren hobbyspelers is één vergelijking onvermijdelijk.

Battlestar Galactica: The Board Game.

Fantasy Flight Games’ geliefde hidden-traitor klassieker bouwde een enorme reputatie op rond precies deze combinatie van samenwerking, verborgen loyaliteiten, crisis management en paranoia.

Unfathomable is een reimplementation van dat spelsysteem.

De Cylons zijn verdwenen.

De Deep Ones hebben hun plaats ingenomen.

De Galactica werd de Atlantica.

Sciencefiction maakte plaats voor de Cthulhu Mythos.

Maar het heerlijke centrale idee blijft overeind:

een groep spelers moet samen een bijna onmogelijke reis overleven terwijl sommige mensen aan tafel in het geheim hopen dat alles verschrikkelijk misgaat.

Voor spelers die Battlestar Galactica missen, is dat alleen al een bijzonder goede reden om Unfathomable te bekijken.

Voor spelers die BSG nooit hebben gespeeld, krijg je hier een moderne manier om te ontdekken waarom dat systeem zoveel fans heeft gekregen.

Dit is geen snelle filler

Laten we hier ook duidelijk over zijn.

Unfathomable duurt 2 tot 4 uur.

En je wilt het eigenlijk ook niet korter maken.

Dit spel heeft tijd nodig.

Tijd om vertrouwen op te bouwen.

Tijd om verdenkingen te ontwikkelen.

Tijd voordat die ene speler die zich al twee uur voorbeeldig gedraagt eindelijk zijn masker laat vallen.

Dat maakt het geen spel dat we spontaan om 22:30 nog even uit de kast zouden trekken.

Dit is een avondspel.

Je zet het op tafel met een groep die weet waar ze aan begint.

Drankjes klaar.

Snacks binnen handbereik.

Telefoons weg.

En vervolgens kijken hoe lang het duurt voordat niemand elkaar nog vertrouwt.

Met hoeveel spelers is Unfathomable het leukst?

Officieel kun je spelen met 3 tot 6 spelers.

Maar hier zouden we zelf wel duidelijk advies geven.

Wij zouden Unfathomable liefst met 5 spelers spelen.

Ook BoardGameGeek-gebruikers wijzen momenteel vijf spelers als de sweet spot aan.

Waarom?

Omdat social deduction beter wordt wanneer er voldoende mensen rond tafel zitten om twijfel te creëren.

Met vijf spelers heb je genoeg persoonlijkheden, genoeg potentiële verdachten en genoeg verschillende bijdragen aan skill tests om werkelijk onzeker te worden over wie verantwoordelijk was voor wat.

Vier en zes werken eveneens prima.

Drie zouden wij vooral kiezen als je echt geen grotere groep bij elkaar krijgt.

Een prachtig stukje Fantasy Flight Games-tafeltheater

Fantasy Flight Games weet doorgaans hoe je een thematisch bordspel aanwezigheid geeft.

En Unfathomable is daarop geen uitzondering.

De Atlantica vormt letterlijk het middelpunt van de tafel.

Deep Ones verzamelen zich rond het schip.

Personages bewegen door verschillende ruimtes.

Mother Hydra en Father Dagon maken visueel duidelijk dat jullie problemen iets groter zijn geworden dan een lekkende leiding.

Daarom werkt het thema voor ons zoveel beter dan wanneer dit puur een abstract deductiespel was geweest.

Je ziet de situatie langzaam verslechteren.

En ondertussen weet je dat iemand aan tafel daar waarschijnlijk erg tevreden mee is.

Gamealot-tip: beschuldig niet te snel

De grootste fout die nieuwe spelers in hidden-traitor games maken?

Iemand besluit in ronde twee dat Philip de verrader is.

Vanaf dat moment wordt letterlijk alles bewijs dat Philip de verrader is.

Philip helpt met een skill test?

“Slim. Hij probeert vertrouwen te winnen.”

Philip helpt niet?

“Zie je wel!”

Philip doodt drie Deep Ones?

“Dat doet hij zodat we hem vertrouwen.”

Philip ademt?

“Verdacht.”

Probeer dus niet alleen naar één actie te kijken.

Zoek patronen.

Wie heeft welke kaarten kunnen trekken?

Wie had toegang tot welke resources?

Wie profiteerde van een mislukte crisis?

Wie probeert bepaalde spelers tegen elkaar op te zetten?

En misschien nog belangrijker:

wie probeert heel nadrukkelijk de aandacht ergens anders naartoe te sturen?

Dat maakt Unfathomable veel interessanter dan lukraak iemand aanwijzen en drie uur lang hopen dat je gelijk hebt.

Gamealot’s verdict

Wij houden ontzettend van spellen die na afloop nog doorgaan.

Niet letterlijk.

Hopelijk.

Maar wel wanneer iedereen twintig minuten na de partij nog rond tafel zit.

“Ik WIST dat jij het was.”

“Nee, helemaal niet. Je vertrouwde mij nog tot die laatste crisis.”

“Omdat jij twee uur lang deed alsof je ons hielp!”

“Dat was nu net het idee.”

Dat is Unfathomable.

De mechanismen zijn belangrijk.

Resource management is belangrijk.

De Deep Ones zijn belangrijk.

Maar uiteindelijk draait het om mensen.

Kun jij liegen zonder dat iemand het merkt?

Kun jij informatie lezen uit wat anderen doen?

Kun jij samenwerken met iemand die je voor geen meter vertrouwt omdat je hem op dat moment toch nodig hebt?

En kun jij accepteren dat de persoon die zojuist de Atlantica heeft gered misschien over twintig minuten degene is die haar naar de bodem stuurt?

Voor ons is dat precies waarom Unfathomable werkt.

Voeg daar het Cthulhu Mythos-thema, Mother Hydra, Father Dagon, Deep Ones en een langzaam verdrinkend stoomschip aan toe en je krijgt een spel dat wij heel gemakkelijk aan de juiste groep kunnen aanraden.

Niet aan iedereen.

Maar heb je vier tot zes spelers die houden van stevige bordspellen, bluffen, beschuldigen, verborgen rollen en het Cthulhu Mythos?

Dan wordt dit een héél interessante avond.

Buyer’s Guide

Wat voor soort spel is Unfathomable?

Een combinatie van coöperatief bordspel, hidden traitor, deduction, resource management en survival.

De meeste spelers proberen gezamenlijk de Atlantica te redden.

Eén of meerdere spelers proberen dat in het geheim te voorkomen.

Is Unfathomable volledig coöperatief?

Nee.

En dat is essentieel.

Je werkt samen, maar sommige spelers zijn in het geheim Hybrids die proberen de menselijke spelers te laten verliezen.

Hoeveel spelers raden jullie aan?

Officieel 3 tot 6.

Onze voorkeur zou rond 5 spelers liggen.

Vier en zes zijn eveneens sterke aantallen. Met drie spelers verlies je een deel van de heerlijke onzekerheid die een grotere groep veroorzaakt.

Hoe lang duurt een partij echt?

Fantasy Flight Games vermeldt 2 tot 4 uur.

Voor je eerste spel zouden wij eerder richting de lange kant rekenen, zeker wanneer spelers uitgebreid discussiëren over iedere crisis.

En geloof ons:

dat gaan ze doen.

Is dit Battlestar Galactica: The Board Game met Cthulhu?

Dat is uiteraard een simplificatie, maar wel een nuttige vergelijking.

Unfathomable reimplementeert het systeem van Battlestar Galactica: The Board Game en brengt de verborgen loyaliteiten, skill tests en crisis management naar een nieuwe setting binnen de Cthulhu Mythos.

Moet ik Battlestar Galactica kennen?

Absoluut niet.

Unfathomable staat volledig op zichzelf.

Is het leuk wanneer iemand niet goed kan liegen?

Ja.

Je hoeft geen professioneel pokerspeler te zijn.

Sterker nog, soms is iemand die verschrikkelijk slecht liegt één van de leukste mensen aan tafel.

Maar je moet wel comfortabel zijn met een spel waarin spelers elkaar bewust misleiden en beschuldigen.

Is er veel directe confrontatie tussen spelers?

Sociaal: absoluut.

Mechanisch werk je een groot deel van het spel nog altijd samen tegen de problemen op het bord.

Maar zodra iemand als Hybrid wordt ontmaskerd of zichzelf onthult, worden de kampen een stuk duidelijker.

Hoe taalafhankelijk is het?

Behoorlijk taalafhankelijk.

Kaarten, abilities, crises en keuzes bevatten Engelse tekst die spelers moeten kunnen begrijpen.

Wij raden dus aan dat alle spelers voldoende comfortabel zijn met Engels.

Is het geschikt voor casual spelers?

Dat hangt af van de spelers.

De basisgedachte is gemakkelijk uit te leggen, maar met een BoardGameGeek-complexiteit rond 3,1/5 is dit beslist geen eenvoudig partyspelletje.

Voor spelers die al gewend zijn aan moderne hobbygames is het prima te leren.

Voor iemand die alleen Uno en Monopoly kent, zouden we waarschijnlijk iets rustiger beginnen.

Is er een uitbreiding?

Ja.

Fantasy Flight Games heeft inmiddels Unfathomable: From the Abyss uitgebracht.

Die voegt onder meer nieuwe monsters, acht nieuwe personages, Allies, Prelude Cards, nieuwe skills, items, Boons en veel meer Mythos-content toe. Je hebt het basisspel Unfathomable nodig om de uitbreiding te gebruiken.

Ons advies?

Speel eerst het basisspel een aantal keer.

Er zit hier al meer dan genoeg paranoia in om mee te beginnen.

Hou ik van Unfathomable als ik vooral Cthulhu-games verzamel?

Dan hoort hij absoluut op je radar.

Deep Ones, Mother Hydra, Father Dagon, occult horror en de dreiging vanuit de oceaan geven het spel een heel andere smaak dan bijvoorbeeld Arkham Horror.

Bekijk hier onze andere bordspellen binnen Call of Cthulhu en de Cthulhu Mythos.

Kan ik jullie korte review bekijken voordat ik beslis?

Zeker.

Bekijk hier onze 60 seconden review van Unfathomable.

Trust no one. Save the ship. Game A Lot.

Let op bij de aankoop van Unfathomable | Gamealot.shop