Gamealot Top 42 #40: Tomb of Annihilation Board Game
We blijven nog even bij Dungeons & Dragons.
Na Dungeon of the Mad Mage op nummer 41 duiken we voor nummer 40 opnieuw een dungeon in. Al moeten we daarvoor deze keer eerst door de behoorlijk onvriendelijke jungle van Chult.
Op nummer 40 van mijn persoonlijke Gamealot Top 42:
Tomb of Annihilation Board Game.
Opnieuw een spel uit het Dungeons & Dragons Adventure System van WizKids. Opnieuw volledig coöperatief. Opnieuw speelbaar van één tot vijf spelers.
En opnieuw één gigantisch voordeel:
niemand hoeft Dungeon Master te zijn.
Dungeons & Dragons zonder het werk vooraf
Ik vertelde het bij Dungeon of the Mad Mage al: mijn geschiedenis met Dungeons & Dragons gaat ondertussen ongeveer dertig jaar terug.
Advanced Dungeons & Dragons Second Edition. Daar begon het voor mij.
En in een groot deel van die dertig jaar zat ik zelf achter het Dungeon Master-scherm.
Dat is fantastisch. Creatief, intens, enorm rewarding.
Maar soms wil je gewoon spelen.
Geen avontuur voorbereiden. Geen encounters balanceren. Geen monsters klaarzetten. Geen NPC’s uitwerken. Geen vijf spelers proberen terug te sturen naar het verhaal nadat iemand besloten heeft dat die volstrekt irrelevante herbergier absoluut een duister geheim moet hebben.
Gewoon:
- aankomen;
- voeten onder tafel;
- held kiezen;
- spelen.
En precies daarom heb ik zo’n zwak voor deze D&D Adventure System-spellen.
Eén tot vijf spelers en volledig coöperatief
Tomb of Annihilation speelt met één tot vijf spelers.
Dat vind ik nog altijd een sterk punt. Veel moderne coöperatieve bordspellen stoppen bij vier spelers. Hier hoeft dat niet.
Je krijgt bovendien behoorlijk wat flexibiliteit:
- solo spelen wanneer niemand beschikbaar is;
- coöperatief spelen met twee, drie of vier spelers;
- ook met vijf spelers rond de tafel;
- niemand hoeft de monsters te besturen;
- niemand hoeft Dungeon Master te zijn.
Het spel neemt die taken voor zijn rekening.
Jullie mogen gewoon held zijn.
Soms is dat genoeg.
De dungeon bestaat pas wanneer je hem verkent
Een van mijn favoriete onderdelen van het Adventure System is de manier waarop de wereld voor je ogen ontstaat.
Bij de start ligt er niet gewoon één gigantische dungeon voor je.
Je verkent.
Je beweegt verder.
Je draait een nieuwe tile om.
En dan pas ontdek je wat daar op je wacht.
Tomb of Annihilation bevat 40 dungeon tiles, aangevuld met vijf grotere speciale tegels. Daardoor groeit de omgeving terwijl je speelt.
Je weet nooit helemaal wat er komt
Misschien ontdek je precies de doorgang die je nodig hebt.
Misschien ligt er iets interessants.
Misschien staat er een monster.
Misschien heb je vooral spijt dat je die tegel ooit hebt omgedraaid.
Dat past perfect bij wat ik van een dungeon crawler verwacht.
Het bord is niet alleen de plek waar het spel gebeurt. Het ontdekken van dat bord is een deel van het spel.
Heel veel Dungeons & Dragons in één doos
Tomb of Annihilation is niet bepaald karig gevuld.
In de doos vind je onder meer:
- 42 miniaturen;
- 40 dungeon tiles;
- 5 grotere special tiles;
- 225 kaarten;
- meer dan 300 tokens.
Die kaarten en tokens geven zowat alles weer wat je tijdens het avontuur tegenkomt:
- items;
- spells;
- abilities;
- monsters;
- traps;
- treasure;
- conditions;
- en uiteraard allerlei andere manieren waarop het spel je dag probeert te verpesten.
Het resultaat voelt voor mij meteen vertrouwd aan.
Dit is duidelijk Dungeons & Dragons.
En natuurlijk is er de Juggernaut
Sommige tegenstanders wil je verslaan.
Andere tegenstanders wil je vooral ergens anders zien.
De Juggernaut valt vrij duidelijk in die tweede categorie.
Een gigantisch stenen gevaarte dat niet bepaald bekendstaat om zijn genuanceerde omgang met avonturiers.
Hij zoekt helden.
Hij vindt helden.
En vervolgens probeert hij die helden onder zijn stenen wielen te vermorzelen.
Welkom in Tomb of Annihilation.
Niemand had gezegd dat Chult een vakantiebestemming was.
Snel op tafel, snel weer opgeborgen
Een groot voordeel dat misschien minder spectaculair klinkt dan 42 miniaturen of een moorddadige stenen Juggernaut, is simpelweg dit:
het spel is praktisch.
Voor een dungeon crawler krijg je Tomb of Annihilation behoorlijk snel op tafel.
Je hebt geen Dungeon Master nodig die vooraf iets moet voorbereiden. De scenario’s, kaarten, tegels en enemy behaviour regelen het werk voor je.
Voor mij betekent dat:
- weinig tot geen voorbereiding;
- relatief snel starten;
- geen aparte speler nodig voor monsters of vijanden;
- na afloop ook weer relatief vlot opbergen.
Dat klinkt misschien banaal.
Maar hoe makkelijker een spel daadwerkelijk op tafel komt, hoe groter de kans dat het ook werkelijk gespeeld wordt.
En uiteindelijk is dat voor mij belangrijker dan hoeveel kilo plastic er in een doos zit.
Deel van een veel groter D&D-systeem
Net als Dungeon of the Mad Mage staat Tomb of Annihilation bovendien niet helemaal op zichzelf.
Het maakt deel uit van het Dungeons & Dragons Adventure System.
Heb je meerdere spellen uit die reeks, dan kun je onderdelen combineren en zo nog meer variatie creëren.
Denk bijvoorbeeld aan:
- helden uit een andere doos;
- monsters uit een andere campagne;
- extra tiles;
- nieuwe encounters;
- meer combinatiemogelijkheden naarmate je collectie groeit.
Voor mij is dat een enorme meerwaarde.
Een spel waarvan je na twintig scenario’s alles hebt gezien, is prima.
Een systeem dat groter wordt naarmate je er meer dozen aan toevoegt?
Dat vind ik nog interessanter.
En aangezien zowel Dungeon of the Mad Mage als Temple of Elemental Evil in deze Top 42 staan, kun je waarschijnlijk al raden dat wij daar thuis gebruik van maken.
Voor wie is Tomb of Annihilation?
Ik zou Tomb of Annihilation vooral aanraden aan spelers die houden van:
- coöperatieve dungeon crawlers;
- Dungeons & Dragons;
- exploration;
- scenario-based gameplay;
- solo spelen;
- spellen voor grotere groepen tot vijf spelers;
- veel thema zonder uren voorbereiding.
Je hoeft daarvoor geen doorgewinterde D&D-speler te zijn.
Maar wie de wereld, monsters en typische D&D-opbouw al kent, krijgt natuurlijk een extra laag herkenning cadeau.
Ook sterk voor solo en grotere groepen
Voor mij zijn vooral de flexibiliteit en toegankelijkheid belangrijk.
Alleen een avond vrij?
Solo.
Drie spelers beschikbaar?
Prima.
Plots vijf mensen rond de tafel?
Ook goed.
En niemand hoeft vooraf te horen:
“Oké, maar wie gaat DM’en?”
Dat alleen al verdient bijna punten.
Is dit hetzelfde als echte Dungeons & Dragons?
Nee.
En dat moet het ook niet proberen te zijn.
Je krijgt hier niet de absolute vrijheid van een tabletop RPG.
Je kunt niet plots besluiten om drie dorpen verder een bakkerij te openen, een kobold als zakenpartner aan te nemen en vervolgens twee sessies lang te onderhandelen over de prijs van bloem.
Bij echte D&D kan dat.
Waarschijnlijk.
Als je Dungeon Master geduldig genoeg is.
Tomb of Annihilation geeft je iets anders: een geconcentreerde D&D dungeon-crawl ervaring die je zonder voorbereiding op tafel kunt zetten.
Voor sommige avonden is dat precies wat ik wil.
Gamealot’s verdict
Waarom staat Tomb of Annihilation Board Game op nummer 40 in mijn persoonlijke Gamealot Top 42?
Omdat het Dungeons & Dragons is zonder het huiswerk.
Omdat het:
- volledig coöperatief is;
- solo kan;
- tot vijf spelers ondersteunt;
- zijn dungeon pas prijsgeeft terwijl je hem verkent;
- ontzettend veel D&D-content in één doos stopt;
- snel genoeg op tafel komt om ook werkelijk regelmatig gespeeld te worden;
- combineerbaar is met de andere Adventure System-spellen.
Maar vooral omdat het gemakkelijk doet wat ik op sommige avonden gewoon wil.
Doos open.
Held kiezen.
Dungeon in.
Monsters bevechten.
Loot vinden.
Proberen niet geplet te worden door een Juggernaut.
Geen voorbereiding.
Geen Dungeon Master.
Gewoon Dungeons & Dragons aan tafel.
Nummer 40: Tomb of Annihilation Board Game.
Iedereen verdient het om af en toe gewoon speler te zijn.